Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

It's a long time ago, tenminste zo voelt het mijn VW T4 tijd, maar het blijft een fijne herinnering aan die tijd.
We blikken met dit ertikel terug in de tijd naar onze VW T4 historie, we hebben er 2 gehad, deze rode en een hele mooie zwarte wijsneus T4..


jaren geleden toen wij 3 kinderen en 2 honden thuis hadden was de normale personen auto eigenlijk te klein, zeker wanneer we op vakantie gingen. En met een steeds meer voorkomend dagelijks retourtje Haaksbergen - Arnhem voor mijn werk wilde ik eigenlijk wel iets wat goedkoper reed.  En dan ga je rondkijken en kwam je al snel uit op een belastingbetaler aantrekkelijk alternatief, een VW T4 met grijs kenteken. Onze eerste VW transporter als eigendom werd dus ook een feit. Het werd een rode VW T4 2.4 Diesel. met dubbele cabine.  Ja, in het verleden betaalde je voor deze auto 1 keer per kwartaal een maandtarief belasting. Dat was lekker rijden. Ook heb ik in deze periode veel andere T4 eigenaren leren kennen en ontmoet via http://weetjewel.com.  De enige echt VW Transporter website die nog steeds bestaat.

Zie hieronder het verhaal wat ik jaren geleden geschreven heb toen deze website nog heel goed gevuld was en heel goed bezocht werd. Soms is er nog iets te redden van al dat mooie oude, en dan komt dat heel langzaam weer terug tot werkelijkheid.


Onze VW Transporter, de T4

Tsja, lijkt mij duidelijk. Weer een verslaafde toegetreden tot het leger der VW T4 liefhebbers.

Nog niet zo lang hoor. Sinds half februari 2003. Maar wat heb ik veel gemist in al die jaren dat ik mijn rijbewijs heb.
14 Personenauto's heb ik gehad. En dit is onze eerste bus. We willen hem voor geen goud meer missen.
Voor het hele gezin, 3 kids, 2 golden retrievers en wij zelf meer dan voldoende ruimte.
Een geweldig overzicht op de weg, en het rijdt werkelijk perfect.
Kortom hadden we er maar 10 jaar eerder voor gekozen.
Op deze pagina een beeld van onze eerste T4, zoals we hem gekocht hebben en zoals hij er nou bij staat. Iedere keer maar weer een beetje investeren in de bus want het moet natuurlijk wel betaalbaar blijven. De licht metalen velgen hebben we bij de koop afgedwongen. We hadden niets in te ruilen omdat we onze vorige auto particulier konden verkopen.

Zeker niet onbelangrijk is dat ik 2 rechterhanden heb waardoor ik veel ideeën zelf kan uitvoeren. Niet aan de motor en dergelijke want motortechniek, daar heb ik weinig kaas van gegeten. En om dan reparaties maar "gewoon te doen" komt niet echt de verkeersveiligheid ten goede, tenzij je een goede leermeester in de buurt hebt.

Nou en dit is 'm dan zoals we onze T4 half februari 2003 gekocht hebben. Een 2.4D KWB met DC en op dat moment net geen 150.000 km op de teller. Wel voorzien van elektrische ramen en spiegels en stoelen met armleuningen. De DC was echt kaal, geen kunststof instaptrede en nog geen matje op de vloer.


Het eerste project was dus gauw zorgen dat dit bekleed werd voor de kids overal de lak van aftrappen.

Ook 3 van de 4 armleuningen zakten door.
Via het Internet zag ik dat er reparatiesetjes te koop waren voor de afgebroken alluminium nokjes van de armsteunen. Nou, niet kopen dus maar zelf maken. Van lood een malletje gemaakt, de maten opgenomen en vervolgens in de metaalwerkplaats op het werk een aantal steuntjes gemaakt van 3 mm dikke staalplaat.

Al vrij vlot was ik van mening dat een paar witte knipperlichten toch ook wel mooi waren. Dus heb ik deze besteld en geplaatst en 't lijkt direct een stuk anders

Ja, en dan al die ramen rondom. Het wordt nogal warm met het zonnetje erop. De stoute schoenen aangetrokken en zonder al te veel ervaring begonnen met raamfolie aan te brengen op de beide ruiten van de DC en de achterruit. Het resultaat zag er zelfs veel beter uit dan ik had durven dromen (bijna geen luchtbelletje of rimpels. Je ziet ze soms rondrijden ......verschrikkelijk. Geduld is een schone zaak.
Afijn, ik heb er een gebruiksaanwijzing over geschreven (Zie hiervoor het raamfolie verhaal op www.weetjewel.com

Volgende klus, Probleem was de 2 golden retrievers achterin. Veel spullen om mee te nemen op vakantie, en dan ook nog eens een aantal fiietsen achterin. Hoe pak je dit logisch aan.
Een dubbele bodem in de laadruimte van de T4 leek ons de ideale oplossing. Geen rondslingerende voorwerpen meer achterin en voldoende ruimte voor de 2 Goldens. Leuke bijkomstigheid voor de hondjes, ze kunnen tijdens de rit naar buiten kijken, en daar waren ze blij mee!
Maar het moest natuurlijk wel allemaal heel makkelijk te monteren en demonteren zijn.
Panelen van iets meer dan 30 cm breed werden het. Heel makkelijk op te bergen onder de bank van de DC zodat je wanneer je het niet nodig hebt er ook geen last van hebt.

 Onze laadruimte heeft 2 vloeren, zie de beelden, Klik HIER -->>. 

Ook de honden willen graag frisse lucht achterin, daarom maar een paar grote ventilatoren aangebracht onder de bank van de DC, die de veel frissere lucht uit de bestuurdersruimte achter in de laadruimte blazen. Veel goedkoper dan een dakventilator en het maakt toch gauw een paar graden celcius verschil. En de frisse wind uit de roosters, de hondjes houden graag hun neus ervoor.


Een spoiler op je T4. Ja, dat geeft toch een heel andere uitstraling. Maar wat zijn die dingen origineel duur. Ik had op het forum van www.weetjewel.com al eens gelezen over het gebruik van spoilers van andere merken. Nou het is er één geworden van een Citroen XM. Er moest wel het 1 en ander aan gebeuren, maar het ziet er perfect uit. Ook hiervan heb ik weer een uitgebreid verslag gemaakt. Het is onder andere te lezen via deze link ******** maar ook www.weetjewel.com heeft dit verhaal aan zijn tips en trucks rubriek toegevoegd.

 

Een mens is niet zo gauw tevreden. De voorkant van de bus mocht wat ons betreft ook wel een andere uitstraling krijgen. Er zat nogal wat steenslag op de bestaande gril, en op een bepaald moment kon ik van iemand een Bosch gril overnemen. Schuren plamuren en nog eens schuren. Als laatste even de gril spuiten in een beschikbare spuitcabine op het werk, en het resultaat mag er zijn, al zeg ik het zelf.

Ook een zonnedak is aan te bevelen. En ondanks dat er op www.weetjewel.com een handleiding te vinden is hoe je er zelf één kunt inbouwen, vond ik het zelf plaatsen van de decoupeerzaag of knabbelschaar in het dak van de bus toch een behoorlijke ingreep. De plaatselijke Automat kon voor een leuk prijsje iets voor mij inbouwen.

Het welbekende 27mc bakkie mag natuurlijk niet ontbreken. Vooral niet wanneer je nog wel eens met een aantal weetjewellers in colonne rijdt. Dan nog een handsfree setje en dan zit je ook nog een keer opgescheept met meer troep dan je in je dashboardkastje kwijt kunt. Ja, wat doe je dan. Onder de voorstoelen past al niets meer want daar zitten de "grote" speakers.
Koop je dan een orginele middenconsole, waar je de prijs niet van wilt weten, of maak je er één zelf.
Het laatste dus. Een aantal stukken stevig karton, een beetje MDF, een spuitbus spuitplamuur en een spuitbus reliëflak van de Praxis (geeft exact hetzelfde resultaat als de rest van de zwarte kunststof delen van de T4) heeft onderstaand resultaat opgeleverd. Ik werk op dit moment aan de bouwtekeningen, zodat ook andere Weetjewellers er wat aan kunnen hebben.

 

Wij zijn heel erg tevreden over onze T4. En ondanks de beperkte hoeveelheid PK's onder de motorkap hebben we geen spijt van onze aankoop. Ook met caravan in het zuiden van Limburg is hij ons prima bevallen.

 

En mocht je nu denken nu zal het wel een keer af zijn. Nee hoor. Er zijn nog een paar zaken die we nog willen uitvoeren.
Side-Bars en het spuiten van bumpers en spiegels staan nog op het lijstje van wensen. Maar op dit moment (september 2003) zijn we even tevreden met onze T4 zoals hij er nou bij staat.

En ja hoor, eindelijk is het zover. Ook de sitebars zitten er op !!

En daarna begond het olieverbruik. De motor was op. Onze 2.4  begon langzamerhand de geest te geven. Maar gelukkig kende ik ondertussen veel T4 liefhebbers en die hebben de bus opgehaald en voor een leuk bedrag onze VW T4 voorzien van een 2.5 TDI motorblok de meest favoriete versie, de 102 pk versie dus de zilveren I in TDI.
Zelfs een compleet nieuw dashboard werd en later in onze T4 gezet. Waar we dachten dat het het einde van onze T4 zou worden konden we verder met een totaal vernieuwde VW T4. Dezelfde van de buitenkant maar met een geheel andere krachtbron onder de motorkap. Top. !!!!
Oh wat waren we blij.

Hier hebben we nog een aantal jaren dankbaar gebruik van gemaakt. 
Echter het grijskenteken verdween dus ook de kostenbesparing. Heel veel T4 rijders deden hun VW aan de  kant, en wij ook. Maar niet voor lang. We hebben een jaar gereden in een Ford Galaxy, ook geen goedkope jongen kwamen we achter en de bus misten we echt ontzettend. 
Dus het wijze besluit genomen om weer op pad te gaan voor een T4, Maar dit moest wel een 2.5 TDI worden natuurlijk. Uiteindelijk vonden we een hele mooie.

              

Een zwarte wijsneus werd het. we waren er echt ontzettend blij mee. Ook van deze bus hebben we een aantal jaren genoten. En toen kwam het moment dat we ook afscheid hebben genomen van deze trots. op dat moment wisten we het echt zeker, dit was onze laatste VW bus. En dan valt er ook een gat. Ik heb in de jaren daarna nog wel eens mijn gezicht laten zien op de nieuwjaarsmeetings van http://weetjewel.nl , maar dat is nooit meer geworden wat het was. Een afgesloten tijdperk voor mij.

 

 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen